Harkemase Boys 1 - VVOG Harderwijk 1

Tot aan de 86e minuut mocht de VVOG aanhang hopen op een gelukkige gelijkmaker maar de krachten waren gesloopt en Harkema spurtte naar een verdiende 4-1 winst.

Dat de koers van Harkemase Boys en VVOG eclatant verschilt met de thuiswedstrijd is helder. Harkema heeft de “flow” te pakken, de gevaarlijke spitsen Heine Uuldriks en Johnsen Bacuna maken wedstrijd na wedstrijd hun reputatie beter waar en bovendien hebben ze in de van Cambuur terug gekeerde Oebele Schokker een voetballer van formaat die naar hartelust de ene na de andere mooie bal op maat bij deze mannen aflevert.

In een fase dat het tegen allemaal topconcurrenten speelt heeft VVOG het moeilijk. De aanvoer vanaf de zijkanten met de frivole vleugelspelers Pernelly Biya en Modou Nyang stokt waardoor het scorend vermogen verminderd is en door een schorsing van de man in vorm Lars Kerver en de blessure van Thomas Vossebelt is de ploeg danig gehavend. Met Harry van Wilgenburg als rechtsback (die dat verdienstelijk deed) en op linksback Lennard van den Brink als catcher voor de snelle Johnsen Bacuna was het tactisch concept inclusief de vorige week volwassen voetballende Stefan Jansen compleet.

Een ploeg in vorm biedt voor trainer Jan Vlap geen zekerheid voor een positief resultaat. Om zijn spelers scherp te krijgen gaf hij één opdracht  “Kijk naar de samenvatting van VVOG-Harkema (4-0) “.

Of ze dat gedaan hadden of niet, de Harekieten schoten vanaf acquit uit de startblokken op het gladde veld waarop mooi voetbal niet mogelijk was maar bikkelen tot kunst werd verheven. Want na een eerste kansje van Pernelly Biya werd de stormvlag door de Harekieten gehesen en was het eenrichtingsverkeer . VVOG werd overdonderd en al in de 5e minuut kopte Heine Uuldriks een voorzet op maat van Johnsen Bacuna onberispelijk en onhoudbaar achter Frans Koornberg. VVOG herpakte zich daarna knap en al in de 14e minuut viel de gelijkmaker door een prachtige droge knal van Martijn Duits uit een vrije trap vanaf een metertje of vijfentwintig. De wedstrijd boeide elke minuut omdat het spel op en neer golfde waarbij Harkema de duidelijk betere kansen had. Bij één daarvan moest Jan Jurriën Hop net over de middenlijn aan de noodrem trekken  en mochten we van geluk spreken dat we niet met 10 man verder moesten. Geluk ook, toen in de 35e minuut alweer Heine Uuldriks  van dichtbij met links hard op de lat schoot. VVOG zette daar aanvallen tegenover waar meer in had gezeten maar waar of de Harkema verdediging ingreep of de echte overtuigingskracht ontbrak om serieus gevaarlijk te worden. Toch was er min of meer sprake van een status quo die op slag van rust nog onderbroken werd door een enorme knal van Raymon Bolt op…u raadt het al, alweer de lat. Na de rust opnieuw tegenslag voor VVOG. Stefan Jansen was met een knieblessure in de kleedkamer achtergebleven. In zijn plaats werd Rick Boersma ingebracht. De aanvalsgolven van Harkema namen in kracht toe. In de  58e minuut een nieuwe tegenvaller voor VVOG waar Tim Brockhof ook geblesseerd het veld moest verlaten en vervangen werd door Modou Nyang . Die wissel noopte ook tot een omzetting in het veld en dat was –achteraf bezien- misschien wel het beslissende moment. VVOG wist met kunst en vliegwerk het doel nog schoon te houden maar moest in de 61e minuut capituleren. Wellicht murw geslagen door alle aanvallen reageerde de verdediging te laat op een balworsteling in de 16 meter waar Heine Uuldriks de beslissende tik uitdeelde en de 2-1 liet aantekenen. Uit één van de spaarzame tegenaanvallen hield de VVOG aanhang de adem in toen Kevin van der Vlag rand 16 meter gebied, het leer bij de vrijstaande Rick Boersma wist te krijgen die –hij is nog maar net terug- nog niet het”killerinstinct” heeft en te zacht afdrukte en de bal een eenvoudige prooi werd voor doelman Erick Jansema. Zienderogen sloopte Harkema de krachten bij VVOG en de verse ingebrachte Arton Musliu sloopte in de 86e en 89e minuut het restant van de VVOG verdedigingslinie en gaf daarmee terecht kleur aan de verdiende thuisoverwinning.

Voor Harkema een bevestiging van de “flow” waarin het verkeert, voor VVOG een afsluiting van een fase waarin het (voorlopig) moet afhaken in de race om de bovenste plaatsen.  Een voorlopige droom spat daarmee wel uiteen maar realistisch gezien moet de conclusie zijn dat we boven verwachting presteren. De doelstelling om stabiel mee te draaien in de linkerrij is tot op dit moment meer dan ingelost en daarmee maken we ten opzichte van vorig seizoen de stap die we willen maken om elk jaar een verbetering in de einduitslag te bewerkstelligen. In de aanloop naar de altijd speciale wedstrijd tegen Zuiderzeecup maatje Urk  en de daarna komende wedstrijden heeft de staf wel het nodige huiswerk te doen om spelers weer fit te krijgen en de “VVOG-vibe” weer te doen herleven. Dat is beslist een lastige opgave maar als Urk de eerste stap kan zijn, kan dat de brug zijn naar herstel waarin we de mannen van harte willen ondersteunen.