ACV 1 - VVOG Harderwijk 1

Na het 3-1 verlies tegen ACV zijn we weer met beide voeten terug op aarde.

Met de enige juiste instelling (we gaan voor de 3 punten had Lennard van den Brink in een interview met VVOG TV gezegd) vertrok de spelersbus richting de geduchte tegenstander en medetopper ACV uit Assen. Voor bestuurslid Nico Gerards een hernieuwde kennismaking met het fenomeen bus want -quote- "hij jaagt er liever langs heen dan dat hij er in zit". Met die kennis bereikten we de Drentse hoofdstad, uiteraard met in het vizier Bartje (ik bid nie voor bruune bonen).

De Asser Christelijke Voetbalvereniging bestaat dit jaar 75 jaar en staat hoog aangeschreven op het amateurvoetbalniveau. In recentelijke jaren bereikten zij steevast de nacompetitie maar tot een aansluiting op Topklasse niveau heeft dat helaas nog niet mogen leiden. Voor ACV was er goed nieuws, want frontman Robin Mulder was net weer op tijd hersteld en dat scheelt toch meer dan een slok op een borrel. Voor VVOG minder goed nieuws want revelatie Oussama Labari moest tijdens de warming up afhaken met een donderdag opgelopen enkelblessure en werd vervangen door Jos Dijkstra.

Dan de wedstrijd. De scouts van ACV hadden hun werk meer dan goed gedaan. Vanaf het begin werd VVOG fel afgejaagd en wij hadden daar niet het juiste antwoord op en combineerden dat met te weinig tegengif. Al in de  tiende minuut kreeg verdediger Angelo Cijntje te veel ruimte van Pernelly Biya om een splijtende pass los te laten op de pijlsnelle Edu de Jonge Rosa (alleen met de naam al ben je meer dan voldoende gewaaarschuwd) die te gemakkelijk weg kon lopen bij Jan Jurriën Hop en met een lage schuiver Frans Koornberg wist te passeren. Normaal telt een gewaarschuwd mens dan voor twee maar dat bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan want die truc werd in extremo herhaald toen die zelfde Angelo Cijntje (voormalig rechtsback van SC Veendam) eenvoudig de bal op Pernelly Biya wist te veroveren en wederom Jan Jurriën Hop kon omzeilen alvorens de bal op een bijna aan het eerste doelpunt identieke wijze langs Frans Koornberg te schuiven.

Met die gerusstellende voorsprong, het felle en op de juiste momenten afjagen van de bal op het middenveld en uitstekend positiespel, kon ACV langzamerhand gemakkelijk inzakken en  het initiatief aan VVOG laten. Tot gevaarlijke momenten leidde dat nauwelijks en als dat het geval was kwam dat vanaf rechts via Lennard van den Brink en Jos Dijkstra. Één memorabel moment was er nog wel toen bij een voorzet van rechts de gewiekste Angelo Cijntje Pernelly Biya op het beslissende moment naar de grond trok maar noch de assistent scheidsrechter nog de scheidsrechter zagen het voorval. Daarmee bereikten we de rust.

Na de thee moest ACV in de eerste tien minuten nog bekomen van de energie vretende arbeid van de eerste helft en dat bood VVOG met nu de herstelde Modou Nyang voor de verdienstelijk ingevallen Jos Dijkstra, meer voetbal naar voren. Zo was hij in de zevende minuut na rust al veel sneller dan zijn directe verdediger maar moest helaas te veel uitwijken naar de rechterkant om een voorzet succesvol af te ronden. Enkele minuten later was het echter wel raak. Een voorzet in het midden bereikte Kevin van der Vlag die uitweek naar rechts alvorens een pass op maat bij de slim ingekomen Modou Nyang af te leveren die met die gelegenheid wel raad wist en de 1-2 aantekende.

Dat waren ook de momenten waarop ACV aan het wankelen raakte want ook zij wisten in eerste aanleg niet hoe te reageren. Een hernieuwde mogelijkheid voor VVOG deed zich al snel voor toen een goede combinatie tussen Modou Nyang en Tim Brockhoff een puike pass opleverde op de in de punt van het strafschopgebied vrijstaande Richard Haklander. Had hij de bal iets meer richting kunnen meegeven dan was daarmee de gelijkmaker aangetekend en wie weet wat dat nog had kunnen opleveren. Maar "As is verbrande turf" en dat "ene moment" bood ACV de gelegenheid om zich te recupereren. Een slecht genomen uittrap van Frans Koornberg belandde bij Edu de Jonge Rosa die in een flits Robin Mulder vrij zag staan. Martijn Duits was -ondanks naderhand felle protesten van VVOG zijde voor vermeend buitenspel - te laat met uitstappen.

De onvermoeibare en slimme Drent, wist Frans Koornberg in zijn rug en lobde professioneel in het VVOG doel en daarmee was de wedstrijd eigenlijk gedaan en over. De VVOG'ers waren geknakt en ACV wenste het spel niet meer te maken en zo belandden we met een harde knal weer in de wereld die werkelijkheid heet.

Een vervelend voorval was er nog wel te melden want nota bene verzorger Melvin Piloo had in de consternatie van het vermeende buitenspel doelpunt te luidruchtig onwelvoegeijke taal gebruik en kon met rood naar de tribune vertrekken. Een les die we ons zelf moeten aantrekken en ook niet past in ons beleid rond RESPECT.

Gezien over de gehele wedstrijd was het een terechte uitslag ook al hebben we momenten gekend waarop de wedstrijd gekanteld had kunnen worden. Ik denk dat we vooral op het middenveld geen antwoord hadden op het felle afjagen in met name de eerste helft van de ACV'ers. Dat combineerden we ook met te weinig mannelijk en kordaat ingrijpen in zowel de voorhoede, het middenveld als de achterhoede. Daarna lieten we in de tweede helft zien dat we ook tot bijzonder goed voetbal in staat zijn. Die ingrediënten moeten we dan maar ook mee nemen naar de eerstvolgende wedstrijd volgende week zaterdag waarbij we opnieuw een kwalitatief goede tegenstander zullen treffen in Harkemase Boys dat na de thuisoverwinning op Urk met negen punten nu op plek vier staat. Wij staan overigens nog steeds met zeven punten keurig in het linkerrijtje en daarmee kan zaterdag opnieuw een toffe wedstrijd in het vooruitzicht worden gesteld. Hup VVOG !!.